รู้จักวางตัวคือหนึ่งในวิธีใช้ชีวิตอย่างชาญฉลาด

คนฉลาด ต้องแกล้งโง่ “ยิ่งเป็นคนฉลาดเท่าไร ก็ยิ่งต้องเสแสร้งแกล้งโง่”

การรู้จักวางตัวคือหนึ่งในวิธีใช้ชีวิตอย่างชาญฉลาด…บางครั้งเราอาจแกล้งโง่บ้างเพื่อใช้ชีวิตได้ง่ายขึ้น รอดจากภยันตราย รวมถึงสามารถบรรลุเป้าหมายแบบไม่ย าก

พูดไปสองไพเบี้ย…นิ่งเสียตำลึงทอง

การนิ่งเงียบอาจปิดโอกาสในการโชว์ศักยภาพ แต่กับบางคนหรือบางกรณี การพูดไปก็ไม่เกิດประโยชน์รังแต่จะเกิດภัยกับตัวเอง ดังนั้นเงียบไว้ไม่เสียหลาย เช่นสนทนาโต้แย้งกับอันตพาล การชี้แจงกับคนปิดกั้นทางความคิด ตลอดจนหว่านล้อมคนไม่มีใจ เป็นต้น

เมื่อต้องการเรียนรู้ใจบุคคล หรือลองเชิงคู่แข่ง

คนฉลาดรู้จักโยนหินถามทาง เขาแสร้งลู่ตามลมเพื่อประเมินดูสถานการณ์ที่อีกฝ่ายปฏิบัติก่อนดำเนินแผนการณ์ใดต่อไป

สถานการณ์เพื่อการเรียนรู้

แม้ว่าคุณจะรู้ดีในบางเ รื่ อ งอยู่แล้ว แต่เชื่อเถอะว่าการเรียนรู้เพิ่มเติมจะทำให้คุณ ‘เซียน’ มากขึ้น เมื่อต้องการวิชาก็อย่าทำตัวเป็นน้ำเต็มแก้ว

เมื่อเผชิญหน้ากับคนอวดภูมิ

คนฉลาดจะรับมือกับคนคุยโว ด้วยการอ่อนน้อมและรับฟังดีกว่าจะเกทับกันไปมา เพราะเขารู้หลักการว่ามีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะเชื่อเ รื่ อ งอวดอ้างเกินจริง

เมื่อต้องการสร้างเมตตามหานิยม

การเลิกคิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาลและทำตัวให้เล็กลีบ บางครั้งทำให้คุณดูน่าเอ็นดูมากกว่าวางอำนาจบาตรใหญ่

สถานการณ์ ‘ครั้งแรก’ ในชีวิต

การทำอะไรครั้งแรก…ไม่ควรออกตัวแรง เรายังไม่รู้บริบท ไม่รู้ว่าใครเป็นหน้าอินทร์หน้าพรม ดังนั้นการอ่อนโอนเป็นสิ่งที่พึงทำ

เมื่อรู้แต่รู้ไม่หมด

เปรียบเทียบกับคนมองบนฟ้าก็บอกว่าโลกนี้มีแต่นก….คนมองลงแม่น้ำก็บอกว่าโลกมีแต่ปลา ซึ่งแท้จริงแล้วโลกนี้มีทั้งนกและปลา หากเราเพิ่งมองไปด้านเดียวก็อย่าคิดว่าเป็นพหูสูตร ควรรู้จักเรียนรู้กับผู้มีประสบการณ์หลากหลายเพื่อเพิ่มพูลความรู้

จิตวิทย าพัฒนาตนทีละสเต็ป

ปล่อยของหมดแม็กซ์แบบ…ตู้ม เดียวจอด ไม่ได้ดูดีเท่ากับ หยอดละนิด แต่เพิ่มจากหนึ่งเป็นสอง สองเป็นสาม ไปทีละขั้นนั่นแสดงว่าคุณควรรู้จักจังหวะโชว์ศักยภาพและมีพัฒนาการ

เทคนิคการยืมแรงคนอื่น

หลายครั้งความเก่งทำให้คุณต้องทำงานหนักเกินหน้าที่ แต่ถ้าคุณจังหวะซ่อนมันไว้บ้างจะทำให้มีคนยื่นมือมาช่วยให้สำเร็จโดยง่าย (ทั้งนี้ขึ้นอยู่ความความสามารถในการสร้างพันธมิตรด้วย)

อุปมากับกำแพงขวางหน้า

แม้อย า กโจมตีโต้แย้งอะไรแต่หากจังหวะไม่ได้ก็นิ่งเสีย…ชั่งน้ำหนักดูว่า การเป็นคนโดดเด่นที่มีศัตรูรอบด้าน กับ คนโอนอ่อนดูไม่มีพิ ษมีภัย อันไหนดีกว่ากัน หน้าประวัติศาสตร์มีตัวละครฉลาดที่ต า ยเร็วเยอะเหมือนกัน ดังนั้นเห็นกำแพงให้เดินอ้อมอย่าชนปะทะตรง รอให้มีจังหวะแน่นอนค่อยซัดทีเดียว

“ยิ่งเป็นคนฉลาดเท่าไร ก็ยิ่งต้องเสแสร้งแกล้งโง่”

บางครั้งความฉลาดอาจช่วยให้เราเอาตัวรอดได้ในสถานการณ์คับขัน

แต่อีกหลาย ครั้งความฉลาดก็มาพร้อมกับภัยอันตราย

โดยเฉพาะ “ภัยที่มาจากมนุษย์” ด้วยกันเอง

คนฉลาดพอเท่านั้น จึงจะรู้คุณค่าของความโง่

cr. samkok911